چه قدر خوبه که آدم جفتش رو پیدا کنه. منظورم جنس مخالف یا همسر نیست. یکی که باهاش مچ باشی. برای هر قدم تو یه قدم برداره، ساز مخالف نباشه با شرایطت کنار بیاد و با شرایطش کنار بیای. برای با هم بودن از بعضی از کاراتون بگذرید و واسه هم وقت بزارید.
یکی که باهاش رو راست و صادق باشی. هر چی که به نفع هر دو تونه رو به هم اطلاع بدین و از رو بد جنسی و شیشه خورده داشتن، یواشکی کار نکنید.
می دونی الان چه حسی دارم؟
حس می کنم جفتم رو پیدا کردم یا به اصطلاح یار هم پیاله و یار گرمابه و گلستانم رو پیدا کردم.
اماخدا کنه همیشه همین طوری بمونیم. می دونی دنیا چه جوریه که. همچین خنجر رو فرو می کنه تو قلبت که حتی دردش رو احساس نمی کنی.
نمی دونم چرا ولی مطمئنم که این دوستی ازون دوستیا نیست. فکر کنم تا آخرش با همیم. مگه این که برای یکیمون آخرش ، حد داشته باشه. مثلا 1سال، 2سال، 10سال ، تا آخر عمر . آخه این حد و حدودی که وجود داره رابطه رو هم محدود می کنه. می گیم بلاخره تموم می شه ابدی که نیست.
یه راه حلی برای همه چی وجود داره، اونم گذر زمانه.
زمان بگذر تا ببینم که خودش هست یا در سرابی بیش نبودم.
نظرات ()
